Uposatha

← Spojené rozpravy

SN 2.17

Subrahma sutta: Mowa do Subrahmy

Subrahmasutta

Anāthapiṇḍikavagga

Stojąc tak, Subrahma zwrócił się do Błogosławionego w formie wierszowanej:

Zawsze niespokojne jest to serce,
Umysł jest zawsze poruszony,

Zarówno tymi błędami, które nie nadeszły jeszcze,

jak i tymi, które zostały już zrobione,

jeśli istnieje od tego strachu uwolnienie,

pytam się; wskaż mi proszę jego pochodzenie.

Nie inaczej niż przez przebudzenie i gorliwe staranie,
nie inaczej niż przez zmysłów poskramianie,

nie inaczej niż przez wszystkiego poniechanie,

tylko tak widzę bezpieczeństwo dla istot, które żyją oddychaniem.

To właśnie powiedział (…).

O tomto překladu

Piotr Jagodziński · CC0

Ať jsou všechny bytosti šťastné