SN 2.17
Subrahma sutta: Mowa do Subrahmy
Subrahmasutta
Anāthapiṇḍikavagga
Oversettelser
Stojąc tak, Subrahma zwrócił się do Błogosławionego w formie wierszowanej:
Zawsze niespokojne jest to serce,
Umysł jest zawsze poruszony,
Zarówno tymi błędami, które nie nadeszły jeszcze,
jak i tymi, które zostały już zrobione,
jeśli istnieje od tego strachu uwolnienie,
pytam się; wskaż mi proszę jego pochodzenie.
Nie inaczej niż przez przebudzenie i gorliwe staranie,
nie inaczej niż przez zmysłów poskramianie,
nie inaczej niż przez wszystkiego poniechanie,
tylko tak widzę bezpieczeństwo dla istot, które żyją oddychaniem.
To właśnie powiedział (…).
Om denne oversettelsen
Piotr Jagodziński · CC0
Måtte alle vesener være lykkelige